Definicja rzutu rożnego — co to jest?

Rzut rożny, potocznie nazywany „kornerem”, to jeden z stałych fragmentów gry w piłce nożnej, służący do wznowienia akcji.

Rzut rożny wykonuje się z narożnika boiska, który znajduje się najbliżej miejsca, gdzie piłka opuściła pole gry.

Kiedy przyznawany jest rzut rożny?

Rzut rożny dyktuje się, gdy piłka opuści boisko za linią bramkową, a ostatni dotknął jej zawodnik drużyny broniącej.

Przykłady sytuacji — rzut rożny

Oto najczęstsze sytuacje, które prowadzą do przyznania rzutu rożnego:

  • Zablokowany strzał – gdy napastnik oddaje strzał, a obrońca blokuje go tak, że piłka po rykoszecie opuszcza boisko za linią bramkową.

  • Interwencja bramkarza – kiedy bramkarz paruje uderzenie, kierując piłkę poza linię końcową.

  • Niefortunna interwencja obronna – jeśli obrońca, próbując wybić piłkę, przypadkowo skieruje ją za własną bramkę.

  • Rykoszet po dośrodkowaniu – gdy piłka po dośrodkowaniu odbija się od zawodnika drużyny broniącej i wychodzi poza boisko.

Jak wykonać rzut rożny?

Wykonanie rzutu rożnego rozpoczyna się od umieszczenia nieruchomej piłki wewnątrz łuku w narożniku boiska. To właśnie od decyzji i techniki wykonawcy zależy dalszy przebieg akcji.

  • Dośrodkowanie w pole karne – najpopularniejsza metoda, polegająca na precyzyjnym zagraniu piłki w kierunku partnerów z drużyny, którzy walczą o pozycję do oddania strzału.

  • Krótkie rozegranie – podanie do najbliższego kolegi z zespołu w celu zaskoczenia obrony i stworzenia nowej sytuacji ofensywnej.

  • Bezpośredni strzał na bramkę – rzadka i widowiskowa próba zdobycia gola bezpośrednio z narożnika, wymagająca ogromnej precyzji.

Przeczytaj również:  Prawo Bosmana – rewolucja w transferach piłkarskich

Strategie rzutów rożnych — co warto wiedzieć?

Strategie ofensywne koncentrują się na sposobie dośrodkowania:

  • Piłka dokręcana do bramki (inswinger) – utrudnia interwencję bramkarzowi.

  • Piłka odkręcana od bramki (outswinger) – daje atakującym więcej miejsca na nabieg i oddanie strzału.

  • Krótkie rozegranie – ma na celu wyciągnięcie obrońców z pola karnego i zaskoczenie rywali.

Strategie defensywne opierają się na różnych systemach krycia:

  • Krycie indywidualne – każdy obrońca odpowiada za jednego napastnika.

  • Obrona strefowa – zawodnicy pilnują wyznaczonych obszarów w polu karnym.

  • System mieszany (hybrydowy) – łączy oba podejścia, by zneutralizować najgroźniejszych rywali i jednocześnie zabezpieczyć kluczowe strefy. Częstym uzupełnieniem tej taktyki jest ustawienie jednego z graczy przy słupku.

Rzut rożny a zasada spalonego

Najważniejsza zasada dotycząca rzutów rożnych jest prosta: nie ma spalonego.

Reguła ta wynika wprost z definicji spalonego i pozwala na stosowanie zaawansowanych taktyk oraz swobodne ustawianie zawodników w polu karnym, nawet tuż przed bramkarzem.

Gol olimpijski — co to jest?

Jednym z najbardziej spektakularnych i rzadkich zjawisk związanych z rzutem rożnym jest tak zwany „gol olimpijski” .

Zdobycie gola olimpijskiego wymaga od wykonawcy niezwykłej precyzji, siły oraz umiejętności nadania piłce odpowiedniej rotacji.

Skąd wzięła się ta nazwa? Termin „gol olimpijski” (hiszp. „gol olímpico”) spopularyzował w 1924 roku Argentyńczyk Cesáreo Onzari, strzelając w ten sposób bramkę Urugwajowi – ówczesnemu mistrzowi olimpijskiemu.

Rola sędziego przy rzucie rożnym

Podstawową rolą sędziego jest prawidłowe podyktowanie rzutu rożnego.

Poza samą decyzją o przyznaniu kornera sędzia musi dopilnować, aby wznowienie gry odbyło się zgodnie z przepisami. Do jego głównych zadań należy:

  • Sprawdzenie ustawienia piłki – musi ona znajdować się nieruchomo wewnątrz łuku różnego.

  • Zachowanie odległości przez obrońców – zawodnicy drużyny broniącej muszą znajdować się co najmniej 9,15 metra od piłki aż do momentu jej kopnięcia.

  • Kontrola zachowania w polu karnym – obserwowanie zawodników w celu wyłapania fauli, takich jak pchanie, trzymanie za koszulkę czy blokowanie.

  • Obserwacja akcji po zagraniu – śledzenie toru lotu piłki i przebiegu akcji w celu podjęcia dalszych decyzji.